Vijanden van de kikker

Reiger, schilderij van Jasper Oostland

Een kikker moet goed uitkijken, want overal zijn er vijanden. Zolang het nog een kikkervisje is wordt hij gegeten door vissen, salamanders, merels, libellen-larven, roofkevers en water-torren.

Hierbij is de geelgerande watertor één van de meest beruchte rovers onder water. Met hun voorste paar poten grijpen ze de prooi en kauwen hem fijn met de kaken. De larven spuiten via hun gifkaken een stof in hun prooi en zuigen het slachtoffer dan leeg.

Onderstaande foto's kreeg ik van Rudolf Dujardin

tor

larve

Als de kikker volwassen is staat hij op het menu van reigers, ooievaars en snoeken. Gelukkig hebben de meeste kikkers een goede camouflage-kleur.

Groene kikkers en Heikikkers blijven dicht in de buurt van het water en springen daar meteen in als er gevaar dreigt.

Een andere manier om met gevaar om te gaan is gillen om af te schrikken, zich groot maken door hoog op de poten te gaan staan of net doen of ze dood zijn, heel stil blijven zitten dus. Soms tillen ze daarbij de voorpoten over de ogen.

Sterreschot

Soms gebeurt het dat een bunzing in het vroege voorjaar een vrouwtjes kikkertje opeet. Dat vrouwtje zit dan vol met eitjes. De eitjes van het kikkertje zwellen op in de maag van de bunzing. De bunzing kotst de eitjes uit en laat een heel gek spoor achter. Dit spoor noemen we "sterreschot".