Vijanden van de kikker

|
Am Wassergraben
Lauert stur ein Fischreier
auf seine Beute
Aan de waterkant
loert strak een blauwe reiger
azend op zijn buit
Oan wettersige
iest in stive ielreager
op syn nije bút
Uit haiku en tankabundel: Botschaften im Wind Maren in de wind, De wyn boadskippet van Hugo Ernst, Käufer
vertaling in Nederlands, oersetting Frysk door Gerhild van Rooij
|
Een kikker moet goed uitkijken, want overal zijn
er vijanden. Zolang het nog een kikkervisje is wordt hij gegeten door vissen,
salamanders, merels, libellen-larven, roofkevers en water-torren.
Hierbij is de geelgerande watertor één van de meest beruchte rovers onder water.
Met hun voorste paar poten grijpen ze de prooi en kauwen hem fijn met de kaken. De larven spuiten via hun gifkaken een stof in hun prooi en zuigen het slachtoffer dan leeg.
Onderstaande foto's kreeg ik van Rudolf Dujardin

tor |

larve |
Als de kikker volwassen is staat hij op het menu van reigers, ooievaars, buizerds, zwarte kraaien, ratten, egels, bunzings, hermelijnen, vossen en snoeken. Gelukkig hebben de meeste kikkers een goede camouflage-kleur.
Groene kikkers en heikikkers blijven dicht in de buurt van het water en springen daar meteen in als er gevaar dreigt.
Een andere manier om met gevaar om te gaan is gillen om af te schrikken, zich groot maken door hoog op de poten te gaan staan of net doen of ze dood zijn, heel stil blijven zitten dus. Soms tillen ze daarbij de voorpoten over de ogen.
Sterrenschot
 Foto: Oeufsdegrenouilles |
Als een roofdier een vrouwtjeskikker of -pad eet dat vol eitjes zit dan braken ze die later weer uit omdat die eitjes en de eileiders onverteerbaar zijn en opzwellen in de maag van het roofdier. Dit wordt sterrenschot genoemd. Die aparte naam is vroeger ontstaan doordat mensen niet wisten wat het was, ze dachten dat het door vallende sterren werd afgeschoten. De zwarte puntjes zijn de eitjes en de witte klonten zijn stukken eierstok.
|