De ogen van de kikker

Kikkerogen zitten niet in oogkassen, zoals bij mensen. Om voldoende rond zich heen te kunnen kijken, zitten spieren rond de ogen die de ogen, afzonderlijk van elkaar, van voor naar achter kunnen doen bewegen waardoor ze een heel groot gezichtsveld krijgen. Het is daardoor bijna onmogelijk om een kikker ongezien te naderen. Kikkerogen kunnen veel kleur zien en ze zien zelfs goed in schemerlicht. Kikkers zien overigens alleen bewegende dingen, dat heeft niets met de ogen, maar met de signaalverwerking in de hersenen te maken. Groene kikkers zijn zo gebouwd dat hun ogen naar boven zijn gericht. De positie van de ogen (boven op de kop) staat de kikker toe in het water te zitten en alleen de ogen en neus boven water te houden.

Oog van de bruine kikker Foto: Bart van Oijen

De pupil van een kikkeroog is er in allerlei vormen: rond, vertikale streep, horizontale streep en hartvormig. Kikkers hebben beweegbare oogleden en een knipperende membraan. Deze membraan beschermt de ogen onder water. De ogen van kikkers hebben verder nog een opmerkelijke functie: als een kikker zijn prooi doorslikt helpen de ogen hierbij. De kikker kan zijn ogen door een opening in het gehemelte de bek in laten zakken, hierdoor duwen de ogen het voedsel de slokdarm in.