De groene kikker

bastaardkikker - Foto: Linda Tieke

Familie: echte kikkers

Er zijn 3 verschillende soorten groene kikkers: de poelkikker of kleine groene kikker (Pelophylax lessonae), de meerkikker of grote groene kikker (Pelophylax ridibundus) en duizenden jaren geleden is er door een kruising tussen deze twee soorten een derde soort ontstaan: de bastaardkikker of middelste groene kikker (Pelophylax kl. esculentus).

De drie soorten zijn moeilijk van elkaar te onderscheiden. Ze hebben alledrie zwarte vlekken en op de rug een lichtgroene streep. De poelkikker is tijdens de paartijd wat geler. Er is wel een duidelijk verschil in het geluid dat de mannetjes tijdens de paartijd maken.

meerkikker

poelkikker

bastaardkikker

Een ander herkenningspunt is de hielgewrichtsknobbel (de knobbel naast de kortste teen op de achtervoet)

meerkikker, klein en zacht

poelkikker, groot

bastaarkikker, middelgroot

 

De voortplanting is van april tot juli.
Groene kikkers kunnen met het roepen om een vrouwtje behoorlijk kabaal maken, de bekende kikkerconcerten. Er zijn liefhebbers die daar het raam voor openzetten, anderen doen geen oog meer dicht. Ze maken het geluid met behulp van 2 uitwendige kwaakblazen zoals op de foto's hieronder is te zien.

De meerkikker heeft donkergrijze kwaakblazen, bij de poelkikker zijn ze wit en bij de bastaardkikker lichtgrijs.

groene kikker - Foto: Gerda Frijling

poelkikker - Foto: Yvonne Mol

Foto: Zwier Haitjema

De kikkervisjes van groene kikkers kunnen behoorlijk groot worden, gemiddeld hebben ze een lengte van 4 tot 8 cm, soms groeien ze uit tot wel 18 cm. Een aantal kikkervisjes begint pas in augustus-september met de metamorfose en sommigen overwinteren als kikkervisje. Die gaan dan het volgend voorjaar gewoon verder met de metamorfose.